"عشق" آمیخته ای است از احساس و عمل؛ قرار نیست حتماً گفته بشه که "عاشقم"، گاهی دوست داشتن های زیاد، گاهی نگاه های عمیق و خیره، گاهی یه احساس ناشناخته اما لذت بخش بین دو دوست، گاهی حس آرامش با یکی بودن، میشه "عشق"!

                     و حالاست که انتظارات شکل میگیره، مهم برآوردن این انتظاراته!!!

اما گاهی قبل از شروع هر اتفاقی، "شکستن" تن و روحت رو نوازش میکنه! شکستنی که بیصداست، بی صداتر از نفس ها!!!

          و این بار نه انتظار عشق، که انتظار نگاهی داری، نگاهی از روی ترحم!


*پی نوشت: وقتیکه از اونایی که دوستشون دارم، برام ارزشمندن و دوستان خوبی بودن، بی اعتنایی می بینم بدون هیچ علت و یا دلیلی، نگران آینده می شم!!!

----------------------------------------------------------

*پیام/ س*

شانزدهم خردادماه هزار و سیصد و نود و دو هجری خورشیدی